Komentarz, Wydanie I, Księga Trzecia, [w:] Czyny niedozwolone art.423-424, LexisNexis, Warszawa 2012.
Przesłanki przyjęcia stanu wyższej konieczności wystąpią w sytuacji, gdy: sprawca sam nie wywołał niebezpieczeństwa np. poprzez rozdrażnienie psa; niebezpieczeństwu nie można było inaczej zapobiec, jak przez zniszczenie lub uszkodzenie rzeczy albo zranienie lub zabicie zwierzęcia, w sytuacji gdy inne możliwości i pomoc odpowiednich organów okazały się bezskuteczne; sprawca szkody ratuje dobro oczywiście ważniejsze niż dobro chronioneRadwański Z., Olejniczak A., Zobowiązania cz. ogólna, Wyd. 9., C. H. Beck, Warszawa 2010, s. 196..
Przekroczenie granic stanu wyższej konieczności nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za szkodę. W stanie wyższej konieczności nie działa ten, kto sam wywołał stan bezpośredniego niebezpieczeństwa. Natomiast jeśli sprawca miał możliwość, by temu niebezpieczeństwu zapobiec w inny sposób niż opisany w art. 424 k.c., ale z tej możliwości nie skorzystał, to również należy przyjąć, że przekroczone zostały granice stanu wyższej koniecznościDmowski S. i in., Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania, Wyd. IX Tom I, [w:] Czyny niedozwolone art.424, Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 287..