Filippo Taglioni (ur. 5 listopada 1778 w Mediolanie, zm. 11 lutego 1871 w Como) – włoski tancerz, baletmistrz, choreograf i pedagog baletu, ojciec legendarnej Marii Taglioni oraz tancerza i choreografa .
Debiutował w 1794 r. w Pizie. W 1799 r. brał lekcje u Coulona i zadebiutował w Operze paryskiej. W 1803 r. został pierwszym solistą w Sztokholmie, a od 1818 r. został maître de ballet. Za swoją rodziną podróżował po całej Europie wystawiając różne balety. Od 1837 do 1842 r. pracował w Petersburgu. W latach 1843–1853 był dyrektorem baletu i szkoły baletowej w Teatrze Wielkim w WarszawieJanina Pudełek, Warszawski balet romantyczny, 1802-1866. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1968. (Polski Balet Narodowy). Potem wyjechał do Como, gdzie pozostał aż do śmierci.
Wybrane choreografiePaweł Chynowski, Historia Polskiego Baletu Narodowego. Danina, oder Jocko, der brasilianische Affe – Stuttgart 1826, także w Warszawie pt. Amazylla, czyli dziecię i małpa – 1839 (w realizacji Maurice’a Piona) Le Dieu et la Bayadere – Paryż 1830 La Sylphide – Paryż 1832, także w Warszawie pt. Sylfida – 1839 (w realizacji Maurice’a Piona) Nathalie ou La Laitiere Suisse – Paryż 1832, także w Warszawie pt.