Techniki wykonania blokady przykręgowej w odcinku piersiowym kręgosłupa Opisywane są różne techniki zakładania cewnika przykręgowego. Technika chirurgiczna polega na umiejscowieniu cewnika pod opłucną ścienną w okolicy trzonów kręgów i wyprowadzeniu go na zewnątrz klatki piersiowej. W anestezjologii najczęściej stosowaną techniką identyfikacji przestrzeni przykręgowej jest metoda spadku oporu. Pomocnym narzędziem może być aparat USG. Miejsce wkłucia znajduje się 2,5–3 cm bocznie od linii pośrodkowej na poziomie górnej krawędzi wyrostka kolczystego 4–6 kręgu piersiowego. Igła Tuohy 18 G, wprowadzona prostopadle do skóry, na głębokości około 2–4 cm osiąga wyrostek poprzeczny kręgu położonego poniżej. Na tym etapie podłączyć należy niskooporową strzykawkę wypełnioną solą fizjologiczną. Po zmianie kierunku igły o 45˚ dogłowowo lub doogonowo celem ominięcia wyrostka poprzecznego, dalsze wprowadzanie igły wykonuje się poszukując spadku oporu tłoka strzykawki. Po przekroczeniu więzadła żebrowo-poprzecznego górnego metodą zawieszonej kropli oceniamy położenie końca igły. Nagłe zniknięcie kropli świadczy o punkcji jamy opłucnej, w której panuje ujemne ciśnienie w stosunku do atmosferycznego. Hura G. i wsp.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Blokada przykręgowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.