thumb|Budynek Secesji Berlińskiej thumb|Przygotowanie wystawy (1904) thumb|Jury wystawy Secesji Berlińskiej (1908) thumb|Sesja Secesji Berlińskiej, rysunek Ernsta Opplera, 1921 thumb|Tablica pamiątkowa Secesji Berlińskiej przy Kurfürstendamm 208

Berlińska Secesja (niem. Berliner Secession) – ugrupowanie artystyczne, jednoczące w końcu XIX wieku berlińskich malarzy i rzeźbiarzy sprzeciwiających się konserwatywnej sztuce akademickiej. Zostało założone 2 maja 1898. Obok niego istniały w Berlinie ugrupowania Neue Secession i Freie Secession.

Spory, które doprowadziły do powstania Berlińskiej Secesji i innych ugrupowań, rozpoczęły się w roku 1891 podczas Wielkiej Wystawy Sztuki w Berlinie. Przedmiotem sporu stał się dział sztuki norweskiej, gdy komisja wystawowa odrzuciła obrazy Edvarda Muncha.

Malarze pod przewodem Waltera Leistikowa, Franza Skarbiny i Maxa Liebermanna utworzyli w lutym 1892 „Wolne zrzeszenie w celu organizacji wystaw” i wystawiali swoje obrazy pod nazwą „Grupy Jedenastu” (Die Elf).

W listopadzie 1892 doszło ponownie do skandalu, gdy z inicjatywy większości malarzy berlińskich zamknięto wystawę dzieł Edwarda Muncha. Obrońcy Muncha byli nie dość liczni, aby móc opuścić oficjalne salony wystawowe.