Pierwotnie w prasie radzieckiej były używane inne nazwy:Kosmiczeskaja rakieta - Łuna 1.Wtoraja kosmiczeskaja rakieta - Łuna 2.Awtomaticzeskaja mieżpłanietnaja stancja - Łuna 3.
Przez krótki okres w biurze Korolowa rozważano budowę sondy typu E-4 (określana też przez część źródeł jako E-3) wyposażonej w ładunek jądrowy, który miał eksplodować w momencie uderzenia o powierzchnię Księżyca, a widoczny błysk byłby naocznym dowodem na osiągnięcie celu. Projekt ten został jednak, ze względów bezpieczeństwa, szybko zaniechany.
Druga generacja: lata 1963–1968 thumb|250px|Model sondy Łuna 9
Po wykonaniu wyznaczonych zadań przez sondy pierwszej generacji, w biurze konstrukcyjnym OKB-1, na początku 1960 r., rozpoczęto prace nad sondami typu E-6. Celem tego programu było osiągnięcie miękkiego lądowania na Księżycu i przesłanie fotografii jego powierzchni.