W 1936 brał udział w jubileuszowym zjeździe „Zet” w Warszawie.
W czasie II wojny światowej pracował w Warszawie jako radca prawny, po powstaniu warszawskim został ewakuowany do obozu w Pruszkowie. Po wojnie prowadził kancelarię adwokacką w Wałbrzychu, był prezesem Wrocławskiego Oddziału Związku Prawników Polskich. Opublikował kilka prac z zakresu prawa publicznego, m.in. Rozważania ustrojowe (1929) i Jednostka, państwo, rząd (1934). 3 października 1935 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski („za zasługi w pracy nad ustaleniem zasadniczych praw Państwa”)..
Zmarł w Wałbrzychu i tamże został pochowany. Był żonaty od 1912 z Eugenią z Dawidowiczów, miał dwóch synów – Grzegorza (1913–2004, prawnik, profesor UMCS) i Stefana (1915–2003, profesor zootechnik).
Przypisy
Bibliografia Wacław Szyszkowski, Teodor Seidler, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXXVI, 1995–1996. Adw. dr Teodor Seidler i prof. dr Grzegorz Leopold Seidler – szkic do portretu ojca i syna w 90. urodziny syna, „Palestra”, 11–12/2003 [dostęp 18 października 2025].