W 1956 uzyskał dyplom inżyniera mechanika na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.
W latach 1950–1955 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Transport” (później „Transport i Spedycja”), przez wiele lat wchodził w skład redakcji miesięcznika „Motoryzacja”. Ogłosił ponad 100 artykułów i kilka podręczników dotyczących mechanizacji, eksploatacji i naprawy pojazdów oraz ekonomiki transportu budowlanego, m.in. O usprawnieniu transportu w budownictwie (1952), Mechanizacja przeładunków materiałów sypkich (1964), Roboty ładunkowe (1960), Roboty ładunkowe. Zarys organizacyjno-ekonomiczny (1967), Roboty ładunkowe. Podstawy ekonomiki (1973). Był członkiem Rady Naukowej Instytutu Transportu Samochodowego, od 1960 członkiem Rady Motoryzacyjnej przy Radzie Ministrów. Był laureatem nagród resortowych.
Z poślubioną w 1935 Marią z Koelichenów (1909–1991), filologiem i publicystką, miał syna Tomasza, matematyka.
Zmarł w Warszawie, pochowany na warszawskim cmentarzu ewangelicko-augsburskim (sektor AlF-1-76)śp. Karol Rojek.
Ordery i odznaczenia