Mimo iż jego firma posiadała na starcie bardzo niewielki kapitał zakładowy, do wybuchu II wojny światowej jej miesięczne obroty sięgnęły blisko miliona reichsmarek, podczas gdy liczba pracowników sięgnęła około 250 osób. Było to jedno z największych przedsiębiorstw tej branży w Niemczech. Biebow posiadał także własną palarnię kawy i cztery domy.

Poślubił Hedwig Meier, z którą miał dwóch synów, urodzonych w 1930 i 1936 roku.

W okresie międzywojennym nie okazywał większego zainteresowania polityką. W lutym 1938 roku wstąpił do NSDAP, jednakże nie był zdeklarowanym nazistą, a członkostwo w partii postrzegał przede wszystkim jako narzędzie służące realizacji celów biznesowych. Nigdy nie został członkiem SA lub SS, nie pełnił też żadnej istotnej funkcji w strukturach NSDAP. Niemniej w jego partyjnej teczce osobowej odnotowano, że „wobec towarzysza partyjnego Hansa Biebowa nie zgłoszono żadnych politycznych zastrzeżeń”.

Getto łódzkie Lata 1940–1941 thumb|Hans Biebow (po prawej) wraz z Chaimem Rumkowskim, Przełożonym Starszeństwa Żydów w Łodzi Pod koniec kwietnia 1940 roku, uzyskawszy zawczasu listy polecające m.in. z bremeńskiego oddziału Deutsche Arbeitsfront, przybył do znajdującej się pod niemiecką okupacją Łodzi.