Władca ten najprawdopodobniej nie wystąpił przeciw Asyrii i nie przyłączył się do antyasyryjskiej koalicji władców Syropalestyny, która stawiła czoła Salmanasarowi III w bitwie pod Karkar.
Qalparunda z inskrypcji Salmanasara III identyfikowany jest z Halparuntijasem II, synem i następcą Mutallu II. Halparuntijas znany jest z przedstawiającego go, częściowo zachowanego posągu. W towarzyszącej posągowi inskrypcji w luwijskich hieroglifach wymienione zostały militarne dokonania tego władcy.
W 805 r. p.n.e. asyryjski król Adad-nirari III (810-783 p.n.e.) rozkazał wznieść stelę (tzw. stela z Pazarcık) wyznaczającą nową granicę pomiędzy królestwami Uszpilulume z Kummuh i Qalparundy z Gurgum, syna Palalamy. Wzniesienie steli nastąpiło po pokonaniu przez Adad-nirari III antyasyryjskiej koalicji królów Syropalestyny pod przywództwem Attar-szumki, władcy Arpadu (Bit-Agusi). Qalparunda należał najprawdopodobniej do tej koalicji i po jej upadku Adad-nirari III rozkazał przesunąć granicę z korzyścią dla Kummuh, które pozostało lojalne wobec Asyrii. W późniejszym okresie Gurgum z pewnością było członkiem dowodzonej przez króla Arpadu koalicji królestw, której wojska obległy w 796 r. p.n.e. króla Zakkura z Hamat w mieście Hatarikka, Następnie Gurgum dołączyło do sojuszu Urartu i Arpadu, z którymi w 743 r. p.n.e.