Atak na Poznań – bitwa konfederatów barskich z siłami rosyjskimi, do której doszło pod Poznaniem i w jego okolicach od 16 do 19 października 1770.
W marcu 1770 Poznań rządzony przez konfederatów barskich, został zajęty przez siły rosyjskie pod dowództwem Karola Rönnego. Wcześniej przednie straże kozackie pod wodzą barona Schlippenbacha wyparły resztki wojsk konfederackich, m.in. po potyczce pod Tarnowem Podgórnym. Strata miasta została uznana za wielką klęskę Konfederacji. Rönne, po objęciu dowództwa w Poznaniu, umocnił fortyfikacje, nałożył kontrybucje na mieszczan i zapędził część z nich do prac ziemnych. Poznań stał się punktem wypadowym do walk z oddziałami konfederackimi operującymi na terenie Wielkopolski. M.in., w obawie przed atakiem konfederatów na Konin, część załogi Poznania została tam oddelegowana w październiku 1770. W mieście pozostało około 1000 Rosjan i kilka armat.