mały|Hieronim Dekutowski "Zapora" w 1945 roku 250px|thumb|Hieronim Dekutowski (pośrodku) z żołnierzami swego oddziału thumb|250px|Hieronim Dekutowski i Zdzisław Broński w 1947 165px|thumb|Hieronim Dekutowski 1946 Hieronim Kazimierz Dekutowski, ps. Zapora, Odra, Reżu, Stary, Henryk, Zagon, Mieczysław, Piątek (ur. 24 września 1918 w Dzikowie, zm. 7 marca 1949 w Warszawie) – major Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny, harcerz dowódca oddziałów partyzanckich Armii Krajowej, Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj i Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Młodość Był najmłodszym z dziewięciorga dzieci Jana Henryka Dekutowskiego, blacharza, członka PPS i piłsudczyka. Matka, Maria z Sudackich, zajmowała się rodziną i wychowywała dzieci, działała także społecznie, nie pracowała zawodowo, jak wiele ówczesnych kobiet. W domu panowała atmosfera patriotyczna, pamiętano zarówno o tradycji Legionów Polskich, jak i też o wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920, w której brał udział najstarszy z jego braci Józef Dekutowski. W latach 1930–1938 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu. Jednocześnie należał do I Drużyny Harcerzy im. generała Jana Henryka Dąbrowskiego, a następnie do II Wodnej Drużyny Harcerzy im. generała Mariusza Zaruskiego, gdzie był drużynowym.