Leczenie i zapobieganie Wczesne uruchamianie po zabiegach, zawale serca pozwala na zmniejszenie ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej i zatoru płucnego. Po operacjach i podczas okresów konieczności długiego siedzenia noszenie pończoch kompresyjnych. Również leczenie zakrzepowego zapalenia żył, chirurgiczne leczenie żylaków, profilaktyka przeciwzakrzepowa po epizodach zakrzepowo-zatorowych, daje zmniejszenie ryzyka zatoru.
Leczenie można podzielić na:
- zachowawcze: leczenie przeciwzakrzepowe z zastosowaniem heparyny może pomóc w rozpuszczeniu i zapobiec narastaniu skrzepu. Po ok. 7-10 dniach kontynuuje się podawanie leków z grupy antagonistów witaminy K zazwyczaj przez okres dalszych trzech miesięcy ukierunkowane na rozpuszczenie zatoru za pomocą leków trombolitycznych, lub pozwolić na samoistne rozpuszczenie się skrzepu przy obniżeniu krzepliwości krwi po użyciu leków przeciwzakrzepowych,
- inwazyjne: fragmentaryzacja skrzepliny przy pomocy cewnika. Przez żyłę do skrzepu wprowadza się cewnik, aby go mechanicznie rozdrobnić.