Skarbiec władcy Aragonii zasilił natomiast posag Marii, na który złożyli się jej brat i matka, wynoszący 300 tys. bezantów. W trakcie negocjacji przedmałżeńskich monarcha stawiał nawet bardziej wygórowane żądania finansowe, chcąc uzyskać sumę 500 tys. bezantów. Posag został wypłacony w używanej na Cyprze srebrnej monecie(tzw. białych bezantach), zawierającej około 3,84 g srebra, co łącznie dawało 1152 kg kruszcu.
Testament i śmierć thumb|Posąg nagrobny królowej Marii z około 1323, znajdujący się obecnie w Museu Nacional d’Art de Catalunya w Barcelonie. Królowa Maria rozchorowała się ciężko w 1318 oraz w marcu 1319. Przebywając w Tortosie, dnia 2 kwietnia 1319 sporządziła testament.
Część nowożytnych kronikarzy uznała zatem, że choroba była śmiertelna i monarchini zmarła w 1319, a nawet jeszcze w 1318. Wersję o zgonie królowej w 1319 rozpowszechniło poczytne dzieło Anales de la Corona de Aragón Jerónima Zurity, który podał również nieprawdziwą informację o wyrażeniu przez królową życzenia, by została pochowana w kościele dominikanów w Tortosie w habicie dominikańskim. W rzeczywistości królowa chciała, by jej ciało w habicie braci mniejszych zostało złożone w miejscowym kościele franciszkanów.