Konieczność najmowania nieruchomości przysparzała wysokich kosztów władzom państwa. Pod koniec życia właściciel Saul Pineles (zm. 1903) oferował zbycie gmachu na rzecz państwa. Toczono rozmowy ukierunkowane na wykupienie budynku, które sfinalizowano umową kupna-sprzedaży 1 lutego 1905. Tym samym budynek przeszedł z rąk prywatnych do własności Skarbu Austro-Węgier. 7 czerwca 1905 Kajetan Chyliński dokonał odbioru na własność państwa budynku sądu ulicy Adama Mickiewicza z masy spadkowej Saula Pinelesa.
W 1910 część kancelarii niższych instancji i księgi wieczyste zostały przeniesione do budynku przy obecnej ul. Kazimierza Wielkiego 8. Po I wojnie światowej budynek sądu, jako dawny majątek cesarstwa, został przejęty przez Skarb Państwa II Rzeczypospolitej. W tym czasie w budynku działał Sąd Okręgowy (wyższa instancja) i Sąd Grodzki (pomniejsze sprawy). W 1919 prezesem SO w Sanoku pozostawał Stanisław Obertyński. Do 1922 sędzią Sądu Okręgowego w Sanoku był Jan Hroboni, mianowany 7 grudnia 1922 sędzią Sądu Najwyższego. Sędziami SO w Sanoku byli: Joachim Tomaszewski (do 1924), Franciszek Ksawery Brzozowski (do 1926). W latach 20. prezesem SO w Sanoku był Józef de Jawora Balowicz Jaworski, a wiceprezesem od 1919 w latach 20. był dr Bolesław Gawiński.