wprowadzono zmianę trybu wyboru prezesa Izby.
Zgodnie ze Statutem Organicznym dla Królestwa Polskiego z dnia 26 lutego 1832 r. na czele Najwyższej Izby Obrachunkowej, zajmującej się rachunkami Królestwa, stał Kontroler Generalny. Był on członkiem Rady Administracyjnej i Rady Stanu. Poszerzono przy tym zakres kontroli, upoważniając do kontroli Komisję Rządową Wojny oraz powołując komitet odpowiedzialny za obliczenie strat skarbu państwa oraz osób prywatnych w czasie powstania. komitet ten miał też sprawdzić stan majątkowy Królestwa.
Podczas składanych ogólnych sprawozdań o stanie finansowym państwa Izba opracowała wiele uwag dotyczących m.in. zmiany opłaty stemplowej, usunięcia niegospodarności w lasach rządowych, połączenia Komisji Emerytalnej z Komisją Ubezpieczeń, niedogodności opłat monopolu tytoniowego, zakończenie wydzierżawienia niestałych dochodów miast oraz zwiększenia zakresu działalności lombardu warszawskiego. Należy dodać, iż NIO nie tylko kontrolowała wykonanie budżetu Królestwa, lecz także aktywnie uczestniczyła w fazie jego układania.