Izabela Morska (Filipiak) (ur. 24 sierpnia 1961 w Gdyni) – polska pisarka, eseistka, krytyczka kultury, członkini Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Unii Literackiej.
Życiorys Na świat przyszła w rodzinie urzędnika Stanisława Filipiaka i Jadwigi Sicińskiej. W 1980 ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Gdyni. W 1986 uzyskała magisterium na Uniwersytecie Gdańskim w 1986 roku, pisząc pracę Śmierć jako gwałt pod kierunkiem Marii Janion.
W 1986 zdecydowała się na emigrację i wystąpiła o azyl polityczny. Mieszkała przez rok w Paryżu, a następnie w Nowym Jorku. W 1996 wróciła do Polski.
Debiutowała na początku lat 90. jako jedna z najbardziej wyrazistych postaci życia literackiego. Od początku zajmowała ją kwestia otwarcia nowej literatury w demokratycznej Polsce na głosy wcześniej wykluczone z kulturowego dyskursu. Jej powieść Absolutna Amnezja wzbudziła protest Jana Błońskiego, gdyż autorka przedstawiła w niej krytykę komunistycznej przeszłości z punktu widzenia dziewczynek i ostentacyjnie nieprzystosowanych młodych kobiet. Maria Janion dokonała obrony jej twórczości w swojej książce Kobiety i duch inności (1996).