Ostoja Magurska (PLH180001) – projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk, aktualnie obszar mający znaczenie dla Wspólnoty, położony w centralnej części Beskidu Niskiego. Zajmuje powierzchnię 20 104,73 ha. Leży w granicach dwóch województw: podkarpackiego (powiat krośnieński i jasielski) i małopolskiego (powiat gorlicki).
Niemal cała powierzchnia obszaru zawiera się w granicach innych wielkoobszarowych form ochrony przyrody – najwięcej (92,2%) zajmuje Magurski Park Narodowy. W granicach obszaru znajduje się jeden rezerwat przyrody: Kornuty.
Typy siedlisk przyrodniczych W obszarze występuje 14 rodzajów siedlisk z załącznika I dyrektywy siedliskowej:
pionierska roślinność na kamieńcach górskich potoków zarośla wrześni zarośla wierzby siwej murawy bliźniczkowe ziołorośla górskie i nadrzeczne łąki świeże torfowiska przejściowe torfowiska zasadowe jaskinie nieudostępnione do zwiedzania kwaśne buczyny górskie żyzne buczyny – ok. 45% całego obszaru grąd jaworzyny lasy łęgowe
Fauna Występuje tu 18 gatunków zwierząt z załącznika II: