W kwietniu tego roku przybył do Jekaterynodaru, po czym od czerwca pełnił funkcję szefa działań wojennych Armii Kaukaskiej. Od końca stycznia 1920 r. był szefem działań wojennych Armii Kubańskiej. Pod koniec lutego tego roku został generał-kwatermistrzem sztabu, zaś w poł. marca szefem sztabu Sił Zbrojnych Południa Rosji. Na pocz. czerwca mianowano go generałem lejtnantem. Od poł czerwca był przedstawicielem wojskowym gen. Piotra N. Wrangla w Polsce, gdzie przybył w poł. października. Otrzymał rozkaz sformowania 3 Armii Rosyjskiej. Jednakże po zawarciu przez Polaków i Sowietów zawieszenia broni okazało się to nieaktualne. Generał P. S. Machrow pełnił swoją funkcję w Polsce do końca grudnia 1924 r., po czym wyjechał do Paryża. W 1932 r. zamieszkał w Cannes. Prowadził prywatne kursy języka rosyjskiego i angielskiego. Pod koniec lat 30. napisał książki pt. „Kto i poczemu mog pochitit´ gienierała Kutiepowa i gienierała Millera?” i „Czto nam diełat´?”. Dzień po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., zgłosił się do ambasady sowieckiej w Paryżu z pismem wyrażającym prośbę wysłania go do ojczyzny w celu wstąpienia do armii, nawet w stopniu szeregowego. Nie otrzymał na nie odpowiedzi. Pod koniec sierpnia tego roku został aresztowany przez służby Francji Vichy i osadzony w obozie internowania. Na pocz.