Jako biskup saratowski, a następnie niżnonowogrodzki gromadził zabytki związane z prawosławiem. Na jego polecenie profesor niżnonowogrodzkiego seminarium hieromnich Makary opracował szczegółowy opis eparchii niżnonowogrodzkiej oraz dwanaście biogramów jej dawnych ordynariuszy. W 1849 otrzymał godność arcybiskupa. W tym samym roku został wezwany do Petersburga w celu wzięcia udziału w sesji Świętego Synodu, nagle zachorował i zmarł w czasie pobytu w stolicy. Został pochowany w cerkwi św. Teodora w Ławrze św. Aleksandra Newskiego.
Odznaczony orderem św. Anny II stopnia (1829), I stopnia (1835).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1850 Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Ławry św. Aleksandra Newskiego Kategoria:Biskupi saratowscy Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni