Pierwsza wzmianka o łaskach, jakie otrzymali modlący się tutaj wierni, pochodzi z 1597 r. Od tego momentu do Tuchowa zaczęli przybywać liczni pielgrzymi nie tylko z Polski. W związku z rozwojem ruchu pielgrzymkowego biskup krakowski Tomasz Oborski powołał komisję, która w 1642 roku wydała orzeczenie o cudowności miejsca i obrazu. Prawdopodobnie od czasu sprowadzenia obrazu do Tuchowa kult maryjny związano ze świętem Nawiedzenia Maryi (wizytacje kanoniczne z 1596 mówią o kulcie oraz, że kościół jest pw. Nawiedzenia NMP). W aktach wizytacyjnych z 1637 r. wspomniano, że na święto Nawiedzenia kościół tuchowski nawiedza ok. 15 tys. pielgrzymów, choć pierwotny kult miał był związany z odpustem na Wniebowzięcie NMP obchodzonym jeszcze w XIX w.
Obraz został koronowany papieskimi koronami 2 października 1904 roku przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę (wielki czciciel Madonny Tuchowskiej, ostanie chwile życia spędził w Tuchowie, pochowany tamże), przy udziale kilku biskupów, liczną rzeszą kapłanów i ok. 130 tys. wiernych, zgromadzonych na specjalnym placu tuż obok rzeki Białej (w Tuchowie).