Borzym malował głównie w technice olejnej. Był portrecistą (autoportret, autoportret z córką Hanną, portrety m.in. Żony, Matki, W. Bobrowskiej, H. Chatizow, J. Perkowskiej, D. Suchodolskiej, M. Suchodolskiej, J. Suchodolskiego, I. Ścigalskiej, K. Zielińskiego, a także „Św. Teresa z krucyfiksem i bukietem róż” – kościół w Zgłowiączce). Malował też pejzaże i martwe natury („Żniwa w górach”, „Zima”, „Peonie”), „Chryzantemy” i.in. W Sieradzu, w kościele Św. Stanisława, znajdują się cenne malowidła Borzyma wykonane w 1910 roku na 500-lecie bitwy pod Grunwaldem.
Wystawy zbiorowe 1910–1939 – Wystawy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP) – Warszawa, Kraków, Lwów. 1947 – Wystawa Grupy Zachęta – Warszawa. 1950 – I Ogólnopolska Wystawa Plastyki – Warszawa, Muzeum Narodowe. Wystawy Grupy Zachęta – Warszawa, Moskwa, Kijów.
Nagrody 1934 – Medal Brązowy Wystawy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP). 1936 – Nagroda „Kuriera Warszawskiego”. 1937 – Medal Srebrny Wystawy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP). 1950 – Srebrny Krzyż Zasługi. 1962 – Nagroda Jubileuszowa Ministerstwa Kultury i Sztuki.