Po kilkudniowym pobycie w szpitalu w Krakowie, wysłany zostaje do Jabłonkowa, gdzie jako narciarz wcielono go do 1 kompanii narciarskiej II Brygady, gdzie początkowo jako kapral, a następnie plutonowy służy do 1 maja 1915. Z kompanią tą przechodzi szlak bojowy przez cześć Węgier, Bukowiny i Galicji Wschodniej do Kołomyi. Po rozwiązaniu Kompanii Narciarskiej, wcielony zostaje do Baonu Zapasowego kapitana Rucińskiego. W sierpniu 1915 mianowano go na sierżanta liniowego. Następnie w Rozprzy pod Piotrkowem, 15 września 1915 przydzielono go do formującej się 4 kompanii I Baonu 6 pułku piechoty, wraz z którym przeszedł całą kampanię pułkową. W listopadzie tego roku został mianowany aspirantem oficerskim, rozkazem komendy III Brygady. 7 marca 1916, będąc dowódcą patrolu oficerskiego, został ranny − ciężko w prawą nogę i lekko dwukrotnie w lewą − pod Optową nad Styrem. Następnie trafił na dwadzieścia miesięcy do rosyjskiej niewoli, gdzie leczył się w szpitalach w Kijowie, Moskwie i Ufie. W grudniu 1917, mimo, że nie był jeszcze w pełni zdrowy, uciekł z obozu jeńców w Ufie. Po uwolnieniu współpracował z POW. W połowie 1918 dotarł do Warszawy. Za wykazaną odwagę i męstwo w czasie walk, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy.