W latach 1989–1994 był profesorem Katedry Historii i Teorii Literatury Światowej Wydziału Filozoficznego Państwowego Uniwersytetu Moskiewskiego.
W 1995 roku został członkiem rzeczywistym Akademii Nauk Humanistycznych. W latach 1992–2005 był dyrektorem Instytutu Wyższych Badań Humanistycznych Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego, gdzie prowadził wykłady pt. Tieorija mifa i istoriczeskaja poetika powiestwowatielnogo żanra (Теория мифа и историческая поэтика повествовательных жанров). Jako specjalista w dziedzinie poetyki epiki historycznej prowadził badania w zakresie historycznej poetyki mitów, baśni, nowel, opowieści archaicznych (folkloru i literatury średniowiecznej) oraz badania porównawcze literatury Wschodu i Zachodu. Był członkiem senatów uczelni Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego i Instytutu Literatury Światowej imienia A.M. Gorkiego Rosyjskiej Akademii Nauk, wchodził w skład Rady Naukowej Instytutu Literatury Światowej imienia A.M. Gorkiego Rosyjskiej Akademii Nauk i Rady Dysertacyjnej Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego.