Od 1903 był członkiem Rady Nadzorczej Akcyjnego Banku Hipotecznego we Lwowie, a następnie jej wiceprezesem. Przyczynił się do utworzenia Galicyjskiej Kasy Oszczędności. W latach 1895–1914 był posłem do Sejmu Krajowego Galicji oraz działał jako członek w komisjach administracyjnej, budżetowej, bankowej, podatkowej i prawnej. W latach 1907–1918 był posłem do austriackiej Rady Państwa, członkiem Koła Polskiego oraz komisji finansowej, konstytucyjnej, prawnej i podatkowej. W 1911 w czasie wyborów do Rady Państwa gdy kandydował w Drohobyczu doszło do rozruchów, a interweniujące wojsko zabiło kilkadziesiąt osób. Loewenstein wygrał wybory, lecz został przez Ignacego Daszyńskiego (on też atakował Loewensteina m.in. za pośrednictwo w sprzedaży majoratu rydzyńskiego w ręce niemieckie) i Hermana Diamanda zmuszony do złożenia mandatu, który otrzymał ponownie w wyborach uzupełniających.

Został wybrany przewodniczącym zarządu Koła im. Bernarda Goldmana Towarzystwa Szkoły Ludowej we Lwowie na rok 1908. Przed 1914 był członkiem rady zawiadowczej Pierwszego Galicyjskiego Towarzystwa Akcyjnego Budowy Wagonów i Maszyn w Sanoku.