Jewgienij Siergiejewicz Botkin, ros. Евге́ний Серге́евич Бо́ткин (ur. w Carskim Siole, zm. 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) – doktor medycyny, nadworny lekarz rodziny cara Mikołaja II.
Życiorys Urodził się w Carskim Siole jako syn Siergieja Botkina, nadwornego lekarza carów Aleksandra II i Aleksandra III i Anastazji Kryłowej. Miał brata Piotra. Medycynę studiował na Uniwersytecie w Petersburgu, Uniwersytecie w Berlinie oraz Uniwersytecie w Heidelbergu. Pracował jako lekarz w Szpitalu w Petersburgu. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej służył na froncie jako lekarz pociągu sanitarnego, wystawionego przez jego szpital. Ze swoją żoną Olgą miał pięcioro dzieci: Siergieja (zmarł w dzieciństwie), Dmitrija, Jurija, Gleba i Tatianę, ale para rozstała się w 1910. Powodem było zaangażowanie Jewgienija w pracę na dworze carskim i zaniedbywanie rodziny.
Nadwornym lekarzem został w 1908. Na dworze był uważany za przyjaciela cara. Często też rozmawiał z carycą po niemiecku, jej rodzinnym języku. Podczas I wojny światowej zginęli jego synowie Dmitrij i Jurij. Zdruzgotany ich śmiercią, popadł w dewocję.