Triangulacja danych obserwacyjnych wybuchu pozwoliła na ustalenie jego współrzędnych na RA(J2000) = Dec(J2000) = .

Akronim SGR pochodzi od słów soft gamma repeater (powtarzalne źródło miękkich promieni gamma), a następujące po nim liczby określają położenie obiektu na niebie.

Charakterystyka fizyczna Średnica obiektu szacowana jest na około 12 tysięcy metrów.

Obserwacje obiektu dokonane pomiędzy czerwcem 2009 a sierpniem 2012 pozwoliły ustalić jego okres obrotu na 9,08 sekund. W odróżnieniu od wcześniej znanych magnetarów, SGR 0418 miał stałą prędkość obrotową, która nie uległa spowolnieniu w okresie trwania obserwacji. Znane gwiazdy neutronowe, do których należą magnetary, mają z upływem czasu coraz wolniejszy okres obrotowy, czego jednak nie odkryto w przypadku SGR 0418. Teoretyczne modele magnetarów wskazywały, że SGR 0418 ma najsłabsze znane powierzchniowe pole magnetyczne wśród obiektów tego typu wynoszące zaledwie 6×1012 Gs, czyli tyle co pole magnetyczne typowej gwiazdy neutronowej. Słabe pole magnetyczne magnetara miało się wiązać ze znacznym wiekiem tej gwiazdy, który był szacowany na pomiędzy 550 tysięcy a 1 milionem lat.