W 1815 naczelnym malarzem został Christian Adler, również syn Antona Auera, Maximilian Joseph był malarzem porcelany. Od roku 1822 kierownikiem artystycznym mianowano Friedricha von Gärtnera. W połowie XIX wieku manufaktura podupadła, w roku 1856 wstrzymano produkcję porcelany artystycznej, od roku 1862 manufakturę wydzierżawiono i ograniczono się do produkcji porcelany technicznej i sanitarnej.
Albert Bäuml (1855–1929) wydzierżawił w 1887 manufakturę z zamiarem przywrócenia jej dawnej świetności. Na początku XX wieku obok kopii historycznej porcelany produkowano serwisy w stylu secesyjnym. Po śmierci Alberta Bäumla manufakturę prowadzili jego trzej synowie, w latach 1975–2011 rząd bawarski wydzierżawił manufakturę funduszowi Wittelsbachów, a od 1 października 2011 manufakturę przejął książę książę Luitpold Bawarski.
Bibliografia
Friedrich H. Hofmann: Geschichte der bayerischen Porzellan-Manufaktur Nymphenburg. 3 tomy. Hiersemann, Lipsk 1921–1923 (reprint: Scherer, Berlin 1991, ). Hans Thoma: Porzellan-Manufaktur Nymphenburg. 1747–1947. Zweihundert Jahre Nymphenburg. Bruckmann, Monachium 1947. Strona oficjalna Porzellanmanufaktur Nymphenburg