powszechną i pozaklasową demokracją, połączeniem prywatnej własności z państwowym programowaniem, solidarnością społeczną oraz harmonią grupowych i jednostkowych interesów.
Przy Międzynarodówce działała Unia Socjalistyczna Europy Środkowo-Wschodniej, skupiała ona partie socjalistyczne z dziewięciu krajów bloku wschodniego (znajdujące się na emigracji).
Działalność Międzynarodówki Po II wojnie światowej, Międzynarodówka wspomagała grupy socjaldemokratyczne walczące z autorytarnymi rządami państw bloku wschodniego, Portugalii i Hiszpanii. Do Kongresu w Genewie z 1976 roku, Międzynarodówka miała kilku pozaeuropejskich członków i nie prowadziła formalnego zaangażowania w Ameryce ŁacińskiejThe Dictionary of Contemporary Politics of South America, Routledge, 1989.
Międzynarodówka jest systematycznie powiększana o nowe partie (równocześnie niektóre partie są z tej organizacji usuwane). Na XIV Kongresie w Vancouver w Kanadzie w 1978 roku przyjęto trzech nowych członków MS – Partię Ludowo-Republikańską (Turcja), Ruch Ludowo-Rewolucyjny Salwadoru oraz Partię Pracy Barbadosu.