María Josefa de la Soledad Alfonso-Pimentel y Téllez-Girón, XV hrabina i XII księżna Benavente, księżna Osuny (ur. 26 listopada 1750 w Madrycie, zm. 5 października 1834 tamże) – hiszpańska arystokratka. Była córką Francisca Alfonsa-Pimentel y Borja i Maríi Faustiny Téllez-Girón y Pérez de Guzmán.
Życiorys Urodziła się jako hrabina Benavente, w 1771 roku wyszła za Pedra de Alcántara Téllez-Girón, IX księcia Osuny. Małżeństwo doczekało się przynajmniej dziesięciorga dzieci, z których pięcioro zmarło w wieku niemowlęcym. thumb|left|160px|Książę i księżna Osuny z dziećmi, Goya, 1788 Według współczesnych jej źródeł hrabina nie była urodziwą, ale bardzo inteligentną i elegancką kobietą. Była światową osobowością wyróżniającą się wśród madryckiej arystokracji, gdzie rywalizowała z królową Marią Ludwiką i księżną Alba. Odegrała ważną rolę w hiszpańskim społeczeństwie epoki oświecenia, inicjując liczne dzieła społeczne. Jako przedstawicielka oświeconej arystokracji z końca XVIII wieku prowadziła jeden z najważniejszych salonów literackich Madrycie. Była jedną z pierwszych kobiet, które przyjęto do Real Sociedad Económica Matritense.