thumb|350px|Mapa starożytnego Bliskiego Wschodu ok. 1000-800 p.n.e. z zaznaczonymi najważniejszymi aramejskimi i nowohetyckimi królestwami Bit-Agusi, Jahan – w pierwszej połowie I tysiąclecia p.n.e. aramejskie królestwo w północno-centralnej Syrii, leżące pomiędzy królestwami Karkemisz i Pattina, od południa graniczące z królestwem Hamat. Jego stolicą było miasto Arpad.
Dzieje Królestwo założone zostało na początku IX w. p.n.e. przez Gusi, szejka aramejskiego plemienia JahanLipiński E., The Aramaeans..., s. 195.. Samo plemię pojawia się po raz pierwszy w rocznikach asyryjskiego króla Aszur-dana II (934-912 p.n.e.), który w trakcie swej trzeciej wyprawy wojennej podbić miał kraj zwany Jahan ([kurI]a-ḫa-a-nu). Odnotowuje on jednocześnie, że kraj ten istnieć miał już za panowania Aszur-rabi II (1013-973 p.n.e.), kiedy to zasiedlić go mieli Aramejczycy. Kraj Jahan, lokalizowany przez badaczy na wschód od Tygrysu, wziął swoją nazwę najprawdopodobniej od zamieszkującego go aramejskiego plemienia. Wydaje się, iż w końcu X lub na początku IX wieku p.n.e.