W 858, 857 i 855 r. p.n.e. Arame, syn i następca Gusiego, zapłacić musiał trybut Salmanasarowi III (858-824 p.n.e.) w trakcie jego kolejnych wypraw wojennych do Syrii. W późniejszych latach stawił on jednak Asyryjczykom opór, co zmusiło Salmanasara III do skierowania wypraw wojennych przeciw Bit-Agusi w 849, 848 i 834 r. p.n.e. W wyniku walk Arame utracił na rzecz Asyryjczyków kontrolę nad miastem Arne, będącym wówczas jego królewską siedzibą, a także nad miastami Apparazu i Muru. Bit-Agusi pozostało wrogie wobec Asyrii również za panowania Attar-szumki I, syna(?) i następcy Arame. Nie ma pewności czy Attar-szumki był synem Arame, gdyż w inskrypcjach nazywany jest on „synem Adramu”, ale zdaniem naukowców jest bardzo prawdopodobne, że Adramu było po prostu wariantem imienia ArameHawkins J.D., Jahan, w: Reallexikon..., s. 239.. Za rządów Attar-szumki po raz pierwszy jako stolica Bit-Agusi zaczyna być wymieniane miasto Arpad. Attar-szumki poprowadził koalicję północnosyryjskich królestw przeciw asyryjskiemu królowi Adad-nirari III (810-783 p.n.e.), który odnieść miał jednak nad nią zwycięstwo w bitwie pod Paqarahubunu nad górnym Eufratem (805 r. p.n.e.). Około 796 roku p.n.e. Attar-szumki wraz z Ben-Hadadem III poprowadził kolejną koalicję, tym razem przeciw Zakkurowi z Hamat, który oblężony został w mieście Hazrek.