Partia Konserwatywna (, oficjalnie: Partia Konserwatywno-Unionistyczna, ) – brytyjska centroprawicowa partia polityczna powstała w 1834 roku. Jedna z dwóch dominujących partii politycznych w tym kraju, obok Partii Pracy (przed 1924 rokiem – obok Partii Liberalnej). Wielokrotnie sprawowała rządy większościowe. Partią kierowali m.in. Winston Churchill i Margaret Thatcher.
Prekursorem Partii Konserwatywnej było XVIII-wieczne ugrupowanie torysów (). Potocznie członków tej partii nazywa się torysami do dziś.
Historia Pierwsza deklaracja programowa Partii Konserwatywnej (manifest z Tamworth) została opracowana przez Roberta Peela i ogłoszona w 1834 roku. Manifest eksponował tradycyjne konserwatywne wartości, w szczególności elitaryzm. Reformy Benjamina Disraelego (początkowo liberała) z lat 1868–1874 spowodowały otwarcie się partii na szersze grono wyborców.
W XIX w. konflikt z opierającymi się na burżuazji przemysłowej liberałami doprowadził do wytworzenia się nurtu tzw. „konserwatyzmu jednego narodu”. Na początku XX w. w Partii Konserwatywnej, m.in. pod wpływem rosnącego znaczenia Partii Pracy, zaczął dominować nurt paternalistyczny, dopuszczający interwencjonizm państwowy (m.in. Joseph Chamberlain).