Leonid Nikołajewicz Skipietrow, ros. Леонид Николаевич Скипетров (ur. 23 marca 1883 w guberni wileńskiej, zm. 22 sierpnia 1956 w Los Angeles) – rosyjski wojskowy (generał major), emigracyjny działacz kombatancki.
Ukończył gimnazjum, zaś w 1904 szkołę wojskową w Wilnie. Służył w 170 Mołodeczynskim Pułku Piechoty. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej w szeregach 98 Juriewskiego Pułku Piechoty. Został ranny. Po powrocie do Rosji ponownie służył w 170 Mołodeczynskim Pułku Piechoty. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca kompanii macierzystego pułku. Dowodził w stopniu pułkownika 170 Pułkiem Piechoty. W 1917 przewodniczył monarchistycznemu Związkowi Kawalerów Gieorgijowskich. Jednocześnie pełnił obowiązki generała do specjalnych poruczeń przy głównodowodzącym wojskami Irkuckiego Okręgu Wojskowego. Podczas wydarzeń rewolucyjnych zorganizował w Irkucku straż obywatelską. W grudniu 1917 dowodził powstaniem junkrów przeciwko bolszewikom. Na początku stycznia 1918 r. wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych na Syberii. Objął funkcję szefa sztabu Specjalnego Oddziału Mandżurskiego, a następnie zastępcy do spraw politycznych i dyplomatycznych oraz zaopatrzenia wojskowego atamana gen. Gieorgija M. Siemionowa. Od jesieni 1918 r. w stopniu generała majora dowodził 9 Wschodnio-Syberyjską Dywizją Strzelecką.