Koniec działalności thumb|220px|Andres Bonifacio Wiosną 1897 w obozie powstańczym zaczęły narastać coraz większe spięcia. Wynikły one między Aguinaldo a Bonifacio. Były to spory czysto ambicjonalne i zaważyły na atmosferze panującej w Katipunanie. Wszystko zaczęło się od nieformalnego spotkania, jakie miało miejsce w marcu 1897 w Cavite, gdzie Aguinaldo został wybrany na prezydenta tymczasowego rządu. Bonifacio powierzono jedynie terenowe ministerstwo. Bonifacio czuł się urażony jako inicjator powstania. Obydwaj dowódcy różnili się też w poglądach dotyczących programu przyszłego, niepodległego państwa. Aguinaldo już w październiku 1896 wyraził swoje pragnienie utworzenia rządu na wzór Stanów Zjednoczonych Ameryki. Uważał, że Katipunan spełnił już swoją rolę i powinien zostać zastąpiony rządem demokratycznym. Bonifacio miał zaś w planach dyktatorski system rządów. Zemścił się oddając kontrolę nad kilkoma obszarami oddziałom hiszpańskim, które w niebronionym miejscu zgładziły brata Emilio, Crispulo Aguinaldo. Bonifacio został wytropiony i uznany za winnego zdrady. 10 maja 1897 rozstrzelany został Andres i jego brat Procopio.