Historia badań i podział systematyczny rodzaju thumb|left|Holotyp T. neglectus w Smithsonian Museum, z czaszką i szyją zrekonstruowaną dzięki kamptozaurowi Holotyp tescelozaura został odkryty w 1891 przez paleontologów Johna Bella Hatchera i Williama H. Utterbacka w hrabstwie Converse w stanie Wyoming w USA, w późnomastrychckiej (kreda górna) warstwie osadów należących do formacji Lance. Holotyp został oznaczony symbolem USNM 7757 i przez szereg lat był przechowywany w skrzyni, w której przewieziono go drogą morską, dopóki Charles Whitney Gilmore z należącego do Smithsonian Institution Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie nie wypreparował go i nie opisał w krótkiej publikacji z 1913, nadając mu nazwę T. neglectus (neglectus – zaniedbany). W tamtych czasie uczony sądził, że zwierzę jest blisko spokrewnione z kamptozaurem. W 1915 sporządził szczegółową monografię, opisując dobrze zachowany szkielet. Okaz typowy znaleziony został z zachowaną większością połączeń stawowych. Brakowało tylko głowy i szyi, które zostały zniszczone przez erozję. Nadana nazwa rodzajowa odnosi się do zaskoczenia, jakie przeżył Gilmore, spotykając okaz w wyjątkowo dobrym stanie, a na który przez tak długi czas nie zwracano uwagi. Uznał zwierzę za lekkie, zwinne stworzenie, przypisując je do Hypsilophodontidae, wtedy rodziny niewielkich, dwunożnych dinozaurów. thumb|Rekonstrukcja holotypu wedle Charlesa Gilmore’a z 1915