thumb|200px|Miedziany Śnieżnik, w tle Czarny Szczyt i Kołowy Szczyt thumb|200px|Miedziany Śnieżnik poniżej szczytu Łomnicy – widok z Jagnięcego Szczytu
Miedziany Śnieżnik (słow. firnovisko v Medenej kotline) – największy tatrzański śnieżnik zajmujący zachodnią część Miedzianej Kotliny w słowackich Tatrach Wysokich. Położony jest u podnóża ścian Kieżmarskich Szczytów, Grani Wideł, Łomnicy, Pośledniej Turni, Durnego i Małego Durnego Szczytu, na wysokości 1950–2300 m. Przez niektórych nazywany bywa lodowczykiem, jednak według większości naukowców nie jest to mały lodowiec, lecz coś pośredniego między śnieżnikiem i lodowcem i lepiej jest używać nazwy śnieżnik.
Wymiary śnieżnika są zmienne, zazwyczaj ma on około 600 m długości i (w zależności od miejsca) 30–150 m szerokości. Powierzchnia oceniana jest na 2–3 ha pod koniec sezonu ablacyjnego. Maksymalna grubość części aktywnej w październiku 2002 wynosiła 18 m, w lipcu 2007 – 22 m, a szacowana objętość odpowiednio 150 000 i 240 000 m³. Lód lodowcowy występuje w Miedzianym Śnieżniku zarówno w jego aktywnej części cechującej się wymianą masy, jak również pod nią (w spągu), w formie kopalnej, gdzie współtworzy lokalny płat wieloletniej zmarzliny.