Aglianico – szczep winorośli o ciemnej skórce, uprawiany głównie w południowych Włoszech. thumb|Wulkan Monte Vulture, w strefie Aglianico del Vulture DOC
Charakterystyka Choć aglianico przypisuje się za kraj pochodzenia Włochy, to możliwe są również greckie korzenie, o czym może świadczyć nazwa wywodząca się od ellenico = grecki. Etymologia wywołuje liczne kontrowersje. Odmiana była ceniona już w czasach rzymskich (jest łączona ze słynnym winem falernum). Obecna nazwa jest używana od XVI wieku: w dokumencie z 1520 jest mowa o hrabim Conversano, który posiadał winnice obsadzone odmianą aglianiche. Analizy DNA wskazują na pokrewieństwo z licznymi szczepami uprawianymi w regionach Kampania i Basilicata, natomiast nie udało się (2012) znaleźć pokrewnych odmian we współczesnej Grecji.
Aglianico jest powszechnie uważane za jeden z najszlachetniejszych szczepów winogron na wino czerwone w południowych Włoszech, a wina bywają porównywane nawet do piemonckiego barolo.
Szczep dojrzewa bardzo późno, co ogranicza możliwość jego uprawy w regionach położonych bardziej na północ. Zdarza się, że w wysoko położonych winnicach winogrona są zbierane już po pierwszych opadach śniegu. Daje duże plony, co wymaga interwencji winogrodników w celu osiągnięcia wyższej jakości.