Okres bydgoski W 1945 osiedlił się na stałe w Bydgoszczy. W okresie powojennym odbyły się tam jego cztery wystawy indywidualne (1961, 1964, 1965, 1966 – ostatnia, pośmiertna). Ponadto brał udział w wystawach w NRD (Stralsund) i we Francji (Luneville) zorganizowanych przez Galerię Współczesnego Malarstwa Pomorskiego istniejącego przy Muzeum Sztuki w Grudziądzu. Prace Grabarza znajdują się dziś m.in. w zbiorach MKiDN, Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Okręgowym w Toruniu, Muzeum im. ks. dr. Władysława Łęgi w Grudziądzu, Urzędzie Miasta Bydgoszczy, Kujawsko-Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Bydgoszczy oraz kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą (m.in. w Nowym Jorku).

Twórczość Początkowo malarstwo rodzajowe (okres grupy łukaszowców) m.in. szereg prac związanych z życiem rybaków („cykl barek”), następnie portrety salonowe (głównie kobiece) i motywy żydowskie (tu m.in.: „Żyd kuśnierz”, „Stary Żyd o lasce” (z 1924), które towarzyszyły sztuce Grabarza od początku jego działalności artystycznej. Po wojnie pracował pod wpływem inspiracji postimpresjonistycznego i kubistycznego malarstwa francuskiego. Zajmował się głównie kompozycją figuralną (martwe natury), wykonywał pejzaże, portrety.