Pawieł Nikołajewicz Kuleszow (ros. Па́вел Никола́евич Кулешо́в; ur. we wsi Kajlik w gubernia jenisejskiej (obecnie Kraj Krasnojarski), zm. 26 lutego 2000 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek artylerii, Bohater Pracy Socjalistycznej (1978).
Życiorys Do Armii Czerwonej wstąpił w 1926. W 1929 skończył szkołę artylerii w Tomsku i został 50 pułku strzeleckiego w Niżnym Nowogrodzie.
Od 1933 studiował na Wydziale Inżynieryjno-Dowódczym w Akademii Wojskowej im. F. Dzierżyńskiego. Po studiach pracował jako inspektor dowództwa artylerii w Głównym Komisariacie Obrony ZSRR. W 1941 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Od września 1941 był zastępcą szefa oddziału w Sztabie Generalnym Armii Czerwonej, gdzie zajmował się planowaniem zabezpieczania dostaw amunicji. Po miesiącu mianowany dowódcą grupy operacyjnej na Froncie Północno-Zachodnim. Działał m.in. na Froncie Wołchowskim, nad jeziorem Ładoga, w okolicach Leningradu, pod Tichwinem, gdzie jego grupa w dużym stopniu przyczyniła się do zatrzymania Wehrmachtu. Na Froncie Wołchowskim został ranny. Po wyleczeniu nadal dowodził grupą operacyjną i odegrał dużą rolę w Operacji Iskra po Leningradem w styczniu 1943. Później działał na Froncie Woroneskim, na Kaukazie i na Ukrainie.