Antoni Potocki (ur. 20 kwietnia 1890 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 11 listopada 1939 w Wielkiej Piaśnicy) – urzędnik samorządowy z okresu II Rzeczypospolitej, wicewojewoda łódzki w latach 1931–1936, starosta powiatu morskiego w Wejherowie, w latach 1936–1939, ofiara zbrodni w Piaśnicy.
Życiorys Urodził się 20 kwietnia 1890 w Piotrkowie Trybunalskim. Podczas nauki w tamtejszym gimnazjum związał się z nielegalną Polską Partią Socjalistyczną. Po zdaniu egzaminu dojrzałości rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. W 1909 roku wstąpił w szeregi Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. Prawdopodobnie był również członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Ukończywszy studia, w latach 1910–1919 pracował na stanowisku referenta w Zakładzie Ubezpieczeń Robotniczych we Lwowie.