wywodziła się ona z jednej strony z rzemieślniczych tradycji XIX-wiecznej fotografii, a z drugiej pozostawała pod wpływem nurtu piktorialistycznego.
Kuczyński utrzymywał bliskie kontakty ze środowiskiem artystycznym, kolekcjonował obrazy i sam malował. Przyjaźnił się m. in. z Xawerym Dunikowskim, którego twórczość dokumentował w okresie międzywojennym. Dunikowski umieścił głowę Kuczyńskiego wśród swoich Głów wawelskich. Z kolei Jacek Malczewski sportretował Kuczyńskiego jako fauna na jednym ze swoich obrazów.
Józef Kuczyński zmarł w 1952 roku i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Bibliografia Katarzyna Kudłacz: Noty o fotografach i zakładach fotograficznych [w:] Katarzyna Kudłacz, Marta Miśkowiec, Katalog winiet krakowskich zakładów fotograficznych, Kraków 2008, s. 324-328. Małgorzata Reinhard-Chlanda, Leszek Danilczyk: Józef Kuczyński, wybitny portrecista krakowski, „Fotograf” 1984, nr 1, s. 14-17.
Linki zewnętrzne Barbara Zbroja: Józef Kuczyński – mistrz fotografii portretowej (1877–1952) na stronie Archiwum Narodowego w Krakowie Fotografie Józefa Kuczyńskiego w zbiorach Muzeum Fotografii w Krakowie
Kategoria:Członkowie Fotoklubu Polskiego Kategoria:Fotografowie związani z Krakowem Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1952