Marek Karpiński (ur. 15 lipca 1948 w Warszawie, zm. w styczniu 2024) – polski filolog, publicysta, urzędnik państwowy, działacz opozycji w okresie PRL, w 1995 rzecznik prasowy prezydenta RP Lecha Wałęsy. Syn Zbigniewa Karpińskiego, brat Wojciecha oraz Jakuba.
Życiorys Działał w harcerstwie w ramach „Czarnej Jedynki”. W 1967 ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, po czym rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Za udział w protestach studenckich z okresu wydarzeń marcowych w 1968 został zatrzymany i relegowany z uczelni. Studiował następnie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ostatecznie ukończył polonistykę na UW w 1978. Był pracownikiem naukowym i doktorantem w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.
Od 1976 współpracował z Komitetem Obrony Robotników i Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR”, w 1977 podpisał deklarację Ruchu Demokratycznego i był w gronie osób bezskutecznie próbujących założyć w Warszawie struktury SKS. Od drugiej połowy lat 70. działał w niezależnym ruchu wydawniczym, m.in. udzielał swojego mieszkania na drukarnię „Głosu”. Wstąpił do „Solidarności”, był kierownikiem wydawnictw związku w Regionie Mazowsze. 13 grudnia 1981 został internowany, zwolniono go 18 listopada 1982.