Ogończyk blady (Synallaxis albescens) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Występuje w Ameryce Centralnej i Południowej.
Zasiedla kolczaste zakrzewienia. Brakuje szczegółowych danych dotyczących pożywienia. Tak jak inni przedstawiciele rodzaju żeruje na ziemi. Gniazdo zbudowane z gałązek posiada tunel wejściowy. 2–3 jaja wysiadywane są przez 15–16 dni.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisał Coenraad Jacob Temminck w roku 1823 w ilustrowanym dziele Nouveau recueil de planches coloriées d’oiseaux, w tomie trzecim. Nadał mu obecnie używaną nazwę naukową Synallaxis albescens. Temminck nie odnotował, skąd pochodzi holotyp oraz kto go zebrał. Tablica barwna zawierająca wizerunek ogończyka bladego nosiła numer 227; okaz, na podstawie którego wykonano ilustrację, został więc dostarczony 27 września 1823 roku w dostawie 38. (tyczy się to ptaków z tablic między 222–227 włącznie).