Wierzch głowy i pokrywy skrzydłowe mniej intensywnie ubarwione.Skrzydło 58 mm, ogon 71 mm S. a. nesiotisA.H. Clark, 1902 Okolice Santa Marta (północno-wschodnia Kolumbia), północna Wenezuela, wyspa Margarita Najbardziej charakterystyczną cechą tego podgatunku są pokrywy podskrzydłowe barwy kremowej; u podg. nominatywnego przybierają barwę płowożółtą. Pokrywy skrzydłowe żółtawe, pokrywy podogonowe jaśniejsze.Skrzydło 53–58 mm, ogon 76–84 mm S. a. trinitatisJ.T. Zimmer, 1935 Wschodnia Wenezuela i Trynidad Wyglądem przypomina podgatunek nesiotis, lecz z wierzchu brązowy, z ciemniejszą czapeczką i pokrywami skrzydłowymi.Skrzydło 57 mm, ogon 75 mm, dziób 10,5 mm, skok 19,5 mm S. a. josephinaeChubb, 1919 Południowa Wenezuela, Gujana, Surinam i północna Brazylia Posiada ziemistobrązowe czoło, szyję, wierzch ciała, lotki i ogon; wierzch głowy i pokrywy nadogonowe kasztanowe.Całkowita długość (♂) 149 mm, dziób 14 mm, skrzydło 60 mm (♀ 58 mm), ogon 72 mm, skok 21 mmMasa ciała 14,6–14,7 g. S. a. inaequalisJ.T. Zimmer, 1935 Gujana Francuska i północno-wschodnia Brazylia Przypomina podgatunek josephinae, lecz znacznie jaśniejszy;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ogończyk blady · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.