Broda i gardło kremowobiałe. Niższa część gardła jasnosiarkowożółta, na brzuchu wpadająca w płowożółty. Od gardła do brzucha biegną szerokie czarne pasy, na brzuchu i pokrywach ogonowych są już oliwkowoszare. Oczy rdzawe.
Długość zgiętego skrzydła (od nadgarstka do końca lotek) wynosi 67,3–75,2 mm, ogona 53,1–58,7 mm, skoku 22,7–25,5 mm, a dzioba 20,1–22 mm.
Behawior Filipinek białolicy znajdywany był przeważnie na wysokości 3–12 m nad ziemią, samotnie lub w parze. Odwiedzają również niższe partie roślinności, wszystkie zbadane 34 okazy złapane były w specjalną sieć, której wysokość osiąga najwyżej 2,5 m. Obserwacje wykazały, że łatwiej jest ten gatunek usłyszeć niż zauważyć. U jednego ze zbadanych osobników w żołądku znaleziono szczątki chrząszczy i jednego przedstawiciela cykadowatych.
U zbadanych okazów (złapanych w październiku) 8 na 14 samic miało powiększone jajniki i 13 na 16 samców powiększone jądra. U holotypu obecna była plama lęgowa. 14 października odnaleziono gniazdo;