Miało to miejsce w 718 lub 722 roku. Po tej klęsce i najeździe Asturyjczyków na León Munuza prawdopodobnie zbiegł z terenów objętych walkami. Źródła chrześcijańskie podają jednak że został zabity wraz ze swoimi oddziałami w Trubii lub w La Felguera.
Ze źródeł arabskich dowiadujemy się jednak że Berber imieniem Usman ibn Abi Nisa, zwany Munuzą, był dowódcą wojskowym operującym na wschodzie Hiszpanii, w pobliżu Pirenejów. Jego działalność przypadała na drugą połowę lat 20. VIII wieku. Munuza prowadził tu kampanie w wyniku których zajął część ziem leżących we wschodnich Pirenejach, zwanych Cerdanyią. Według jednego ze źródeł Munuza zasłynął tu jako nieprzejednany prześladowca chrześcijan, miał na przykład pogrzebać biskupa Anambadusa żywcem| Ahmed ibn Muhammad al-Maqqari. The History of the Mohammedan Dynasties in Spain, edycja De Gayangos Pascual, W.H.Allen And Company, Londyn, choć z drugiej strony źródła chrześcijańskie nie wspominają ani o takim biskupie ani o podobnym wydarzeniu. Munuza opanował część Septymanii i Katalonii (lub został nominowany na zarządcę przez gubernatora arabskiej Hiszpanii). Wśród Berberów narastało wówczas poczucie krzywdy wywołane nierównym podziałem łupów i ziem między nimi a Arabami oraz złym traktowaniem ze strony współwyznawców.