Jan Franciszek Fibak (ur. 19 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. 14 lipca 2000 tamże) – polski lekarz medycyny, chirurg traumatolog.
Życiorys Był synem poznańskiego architekta Józefa Fibaka. W czasie II wojny światowej walczył jako żołnierz w szeregach Autonomicznej Organizacji AK Polska Niepodległa. W 1949 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1948 roku pracował jako asystent w Zakładzie Histologii na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1950 roku był asystentem profesora Romana Drewsa w II Klinice Chirurgii Akademii Medycznej w Poznaniu. W latach 1965–1994 był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Łączył pracę zawodową lekarza z działalnością naukową i dydaktyczną. Jako wykładowca akademicki związany był z poznańskimi uczelniami wyższymi: Akademią Medyczną im. Karola Marcinkowskiego (1950-1994) i Akademią Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego (1957-1974). Był kierownikiem Zakładu Kontroli Lekarskiej i Traumatologii Sportu AWF w Poznaniu, a także w latach 1965–1968 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Wychowania Fizycznego AWF im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu.