Kiedy Jan Mazurkiewicz „Radosław” i Jan Rzepecki podjęli akcję ujawniania, Kędziora został śledczym kierownictwa Delegatury Sił Zbrojnych i Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Przesłuchiwał m.in.: Edwarda Bzymek-Strzałkowskiego – szefa Brygad Wywiadowczych DSZ-WiN ppłk. Łukasza Cieplińskiego mjr. Hieronima Dekutowskiego „Zaporę” Mariana Gołębiewskiego Władysława Jedlińskiego – oficera wywiadu AK, po wojnie kierownika sieci informacyjnej IV Zarządu Głównego WiN Mieczysława Kawalca z IV Zarządu WiN ppłk. Wincentego Kwiecińskiego płk. Franciszka Niepokólczyckiego – prezesa II Zarządu WiN Józefa Rybickiego – szefa sztabu Komendy Głównej WiN, Wacława Sikorskiego
Oprócz pracy w Areszcie Śledczym na Mokotowie Jerzy Kędziora w wieku 23 lat został skierowany do powołanej latem 1948 r. tajnej komórki, Grupy Specjalnej MBP. Działała ona w tajnym więzieniu bezpieki, kryptonim „Spacer”, w Miedzeszynie pod Warszawą. Z czasem Grupa została przekształcona w X Departament, który zajmował się „oczyszczaniem” szeregów PZPR z agentów i prowokatorów.
W styczniu 1951 r. z wynikiem bardzo dobrym zdał egzamin MBP z zajęć politycznych. Z czasem doszedł do stanowiska kierownika sekcji śledczej.
W 1955 r.