Awa Maru – japoński statek pasażersko-transportowy zatopiony w Cieśninie Formoza w drodze do Japonii, gdzie powracał po dostarczeniu do japońskich obozów jenieckich zaopatrzenia Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, przewożąc przy okazji nielegalną kontrabandę.

W połowie 1944 roku, podczas wojny na Pacyfiku, rząd Stanów Zjednoczonych zatroskany był okrutnym traktowaniem przez Japonię amerykańskich jeńców wojennych w japońskich Terytoriach Południowych. Za pośrednictwem neutralnej Szwajcarii zwrócił się więc do rządu Japonii z pytaniem, czy Japonia dostarczy do Terytoriów Południowych środki Międzynarodowego Czerwonego Krzyża zapewnione przez Stany ZjednoczoneClay Blair: Silent Victory, s. 836-837. Władze cesarstwa przyjęły początkowo chłodno amerykańską prośbę, jednak po odcięciu przez amerykańskie okręty szlaków morskich na południe, ujrzały w amerykańskiej propozycji sposób na skryte dostarczenie do odciętych tam wojsk japońskich amunicji i zaopatrzenia wojennego, a w drodze powrotnej przewiezienie do Japonii setek dowódców i członków załóg jednostek morskich. W lutym 1945 roku zatem, rząd Japonii przystał na amerykańska propozycję. Zaangażowany do tego Awa Maru został w Japonii załadowany tonami amunicji i części zamiennych do samolotów oraz 2 000 ton pomocy humanitarnej (według niektórych źródeł, jedynie 175 ton).