Przewodnictwo rządu jako prezydent-dyktator objął Jewhen Petruszewycz. Premierem rządu został Sydir Hołubowycz, sekretarzem spraw zagranicznych Stepan Wytwycki, sekretarzem propagandy politycznej Kost Łewycki, sekretarzem spraw wewnętrznych i sądownictwa Osyp Haninczak, a sekretarzem finansów i handlu Wołodymyr Singałewycz. Sformowano również Radę Doradczą, w skład której weszło 7 członków Ukraińskiej Rady Narodowej ZURL. 11 sierpnia Petruszewycz włączył dodatkowo w skład rządu dodatkowo referenta do spraw kraju, którym został Roman Perfecki.
Rząd emigracyjny podejmował ciągłe inicjatywy dyplomatyczne w celu odzyskania niepodległości ZURL, rozmawiając z Ligą Narodów, Radą Najwyższą Ententy, oraz Radą Ambasadorów.
Paryska konferencja pokojowa zatwierdziła 25 czerwca 1919 administrację tymczasową Polski na terytorium Galicji Wschodniej. Państwa Ententy i organy przez nie wyłonione (Rada Ambasadorów, Rada Ligi Narodów) do 14 marca 1923 uznawały Galicję Wschodnią za terytorium sporne, nie należące do państwa polskiego, nad którym suwerenność sprawują państwa Ententy na mocy traktatu pokojowego Ententy z Austrią„Pod presją Wielkiej Brytanii Rada Ligi Narodów przyjęła 23 lutego 1921 r.